Αθλητισμός και παιδί

Δημήτρης Τάκας & ο Θεόδωρος Τάκας

Φυσικοθεραπευτές

 

 

Το αρχαίο γνωμικό «νους υγιής εν σώματι υγιεί», είναι ίσως από τα πιο γνωστά και πολυχρησιμοποιημένα ρητά, / γνωμικά / αποφθέγματα ή εκφράσεις που χρησιμοποιούμε στις μέρες μας. Χρησιμοποιείται κυρίως στο χώρο του αθλητισμού, της άσκησης και της αναψυχής και το αποδίδουμε με την έννοια, πως ένα υγιές σώμα σου προσφέρει και ψυχική υγεία – ισορροπία.

Όλα τα παιδιά θα πρέπει να ενθαρρύνονται να γυμνάζονται με τρόπο που να ενσωματώνεται η φυσική δραστηριότητα στην καθημερινότητά τους. Η εμπλοκή των παιδιών σε αθλητικές δραστηριότητες στοχεύει πρωτίστως στην βελτίωση της φυσικής τους κατάστασης. Το γυμνασμένο σώμα συμβάλλει στην ενίσχυση της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας, του νευρομυϊκού συντονισμού και των αθλητικών δεξιοτήτων.

Η διατήρηση της καλής φυσικής κατάστασης είναι ιδιαίτερα σημαντική στην συγκεκριμένη ηλικιακή περίοδο του παιδιού,  κατά την οποία εγκαθίστανται συνήθειες που θα καθορίσουν την μελλοντική του υγεία. Για παράδειγμα είναι γνωστό ότι η παχυσαρκία αποτελεί ένα συνεχώς αυξανόμενο πρόβλημα κι ότι 80% των παχύσαρκων παιδιών εξελίσσονται  σε παχύσαρκους ενήλικες. Επίσης κατά την διάρκεια της εφηβείας, παρατηρείται εντατική μετάλλωση των οστών, η οποία επαυξάνεται με την κατάλληλη πλούσια σε ασβέστιο διατροφή και με την άσκηση, ώστε μελλοντικά να αποφεύγεται η εμφάνιση οστεοπόρωσης.

Επιπλέον, με τον αθλητισμό αναπτύσσονται ιδιαίτερα θετικά συναισθήματα στο παιδί, καθώς επιτυγχάνεται το αίσθημα της επιτυχίας, της προόδου και της εκπλήρωσης των στόχων. Επίσης ο αθλητισμός αποτελεί ένα μέσο κοινωνικών συναλλαγών και ανάπτυξης προσωπικών σχέσεων με τα μέλη της αθλητικής ομάδας. Με τον τρόπο αυτό αναπτύσσεται το αίσθημα της υπερηφάνειας, του αυτοσεβασμού καθώς και του σεβασμού των άλλων, εφόσον όλοι εργάζονται και προσπαθούν για τον κοινό στόχο.

Με τον όρο νευροανάπτυξη αναφερόμαστε στην αύξηση κι ωρίμανση του νευρικού συστήματος σε σχέση με την ανάπτυξη της κινητικότητας και των αισθητηριακών – αντιληπτικών ικανοτήτων του παιδιού. Τα χαρακτηριστικά αυτά καθορίζονται σε μεγάλο ποσοστό από γενετικούς παράγοντες, ωστόσο και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες (κοινωνικοί και διατροφικοί) παίζουν σημαντικό ρόλο, ιδιαίτερα στην ανάπτυξη των κοινωνικών και προσαρμοστικών δεξιοτήτων. Οι δεξιότητες αυτές επηρεάζονται από κοινωνικές επιρροές, την εκπαίδευση και την άσκηση.

Η νευροανάπτυξη αφορά διάφορους τομείς ανάπτυξης, όπως σωματικούς, νευρολογικούς, αισθητηριακούς – αντιληπτικούς, γνωστικούς, ψυχοκοινωνικούς και συναισθηματικούς.

Ολοκληρώνοντας  την  σύντομη  αναφορά στα θετικά  στοιχεία που απορρέουν από την  άθληση στο παιδί, θα πρέπει εδώ να αναφέρουμε και το σημαντικό στοιχείο της φυσικοθεραπευτικής αξιολόγησης της σωματικής ανάπτυξης των παιδιών καθ’ όλη την διάρκεια της προπονητικής περιόδου.

Η αξιολόγηση αυτή πρωτίστως έχει προληπτικό χαρακτήρα, όπου καταγράφονται:

α. Οι παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης (Κύφωση – Σκολίωση)

β. Παραμορφώσεις των κάτω άκρων (πλατυποδίες, έσω στροφή ισχίων, ανισοσκελίες, βλαισά γόνατα)

γ. Ανάπτυξη της πνευμονικής λειτουργίας. Στοιχεία που αξιολογούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα ώστε να καταγραφεί η μυοσκελετική ανάπτυξη του παιδιού.

Μια συνεργασία  φυσικοθεραπευτών και γυμναστών – εκπαιδευτών – γονέων που είναι αυτονόητη σε όλες τις Αθλητικές Ακαδημίες του εξωτερικού.